Sierlijke voetballer met neus voor talent De officiële website van Oud-Heverlee Leuven

Sierlijke voetballer met neus voor talent

Ivica Jarakovic 1
Op zijn 32ste al hing Ivica Jarakovic de voetbalstuds aan de haak. Na anderhalf seizoen bij OHL volgde nog een korte campagne bij KVW Zaventem en dat was het dan. De sierlijke Servische voetballer werkt ondertussen al tien jaar als scout bij KV Kortrijk, de club van zijn hart. Dat heeft de Kerels geen windeieren gelegd, want Jara haalde al een pak goeie Balkan boys naar West-Vlaanderen.

Ivica Jarakovic speelde 45 wedstrijden voor OH Leuven en scoorde daarin negen keer. Dat deed de Serviër in de nadagen van zijn voetbalcarrière. Een carrière die niet helemaal bracht wat voetbalkenners vooraf hadden voorspeld. Technisch sterk, een gave traptechniek met rechts, scorend vermogen, topschutter van de Servische competitie… Jara kon op zijn 20ste al een mooie cv voorleggen.

Dat was Paul Courant, destijds scoutingsverantwoordelijke bij RSC Anderlecht, niet ontgaan. Na een erg sterk seizoen bij FK Sloboda Užice haalde Courant de beloftevolle aanvaller naar ons land. Een foute keuze, zo zou later blijken. “Ach, ik was erg jong en dacht dat ik goed genoeg was om bij Real Madrid te voetballen”, kan Jarakovic er twintig jaar later best om lachen. “Ik was beter naar een kleiner team gegaan in plaats van meteen mijn kans te wagen bij een topclub.”

Een plaatsje veroveren in de A-kern van Anderlecht bleek te hoog gegrepen voor de Serviër. Paars-wit leende Jarakovic uit aan RWDM. Bij die toenmalige Brusselse eersteklasser ontbolsterde Ivica helemaal onder de jonge Emilio Ferrera, later coach van OH Leuven. Jara voetbalde er onder andere naast Mike Origi, vader van Liverpoolspeler Divock.“Ik wou erg graag blijven bij RWDM, maar de club ging failliet na dat seizoen. Pas op de allerlaatste dag van de transferperiode vond ik onderdak bij KV Kortrijk.”

Op mijn 20ste was ik ervan overtuigd dat ik goed genoeg was voor Real Madrid. Ivica Jarakovic

De Kerels voetbalden in derde klasse en Jarakovic scoorde liefst 25 doelpunten in één seizoen. Hij kreeg al snel een nieuwe kans in eerste klasse, bij AA Gent. In zijn eerste seizoen bij de Buffalo’s remde een gebroken voet hem af. In zijn tweede campagne bij AA Gent geloofde coach Georges Leekens niet helemaal in hem. Toch kwam hij 27 keer in actie bij de Buffalo’s in anderhalf jaar.

In januari 2005 verkaste Jarakovic naar Zulte Waregem en droeg zo zijn steentje bij tot de promotie naar eerste klasse van de West-Vlamingen. “Ik was er niet zeker van een basisplaats en keerde daarom terug naar KV Kortrijk. We behaalden één keer de eindronde in tweede klasse en ik scoorde twee seizoenen op rij vijftien doelpunten.” Dat leverde Jarakovic een transfer op naar 1. FC Magdeburg, een ambitieus team uit de derde klasse in Duitsland. “We slaagden er net niet in om te stijgen naar tweede klasse. Eén schamel puntje kwamen we te kort voor de promotie.”

Ivica Jarakovic

In de zomer van 2008 streek Jarakovic neer aan Den Dreef. Hij zou er anderhalf jaar voetballen. “Mooie club met de brandende ambitie om te promoveren naar de eerste klasse”, herinnert Jara zich. “Ik had al na het eerste gesprek met de mensen van OHL een heel goed gevoel en wilde de ploeg helpen die stap naar eerste te zetten. Helaas liep het seizoen niet zoals we vooraf hadden gehoopt.”

Na amper één speeldag pakte coach Rudi Cossey al zijn biezen. Marc Wuyts volgde hem op, maar ook hij slaagde er maar niet in om de ploeg op de rails te krijgen. “Nochtans zat er heel wat talent in die groep, die bovendien goed aan elkaar hing. Later dat seizoen kende OHL met Jean-Pierre Vande Velde een derde coach. De Leuvenaars strandden uiteindelijk op een ontgoochelende 13de plaats. Het seizoen 2008-2009 betekende voor Jarakovic het begin van zijn zwanenzang. In de eerste helft van de heenronde speelde hij nog wel bij OH Leuven, maar nadien deemsterde de Serviër helemaal weg.

“In de terugronde leende OH Leuven me uit aan Woluwe-Zaventem. Daar was Tom de Cock, ex-assistent van Cossey en Wuyts bij OHL, coach. Ik vond er nog even het plezier terug, maar uiteindelijk voelde ik wel dat het over was. Het viel me steeds zwaarder om te trainen. Op dat moment moet je eerlijk zijn met jezelf en stoppen, ook al ben je er maar 32.” En dus keilde de man die bewees dat je niet snel moet zijn om snel te voetballen zijn studs definitief in de kleerkast.

Het aanbod dat Jarakovic kreeg van ‘zijn’ KV Kortrijk, maakte de beslissing om te stoppen vrij makkelijk. “Ondertussen werk ik al tien jaar als scout bij Kortrijk. Ik schat ons scoutingsapparaat heel erg hoog in. We zitten op dat vlak zeker in de top drie in België.” Jara schuimt voor de Kerels de Balkanregio af. “Slovenië, Servië, Bosnië, Macedonië en Kroatie. Da’s mijn regio.”

Ivica Jarakovic

“Bij het scouten van een speler neem ik alles in ogenschouw. Uiteraard let ik op de fysieke en de technische capaciteiten van de potentiële aanwinst voor KV Kortrijk. Maar ik probeer de speler ook in te schatten als mens. Wat is zijn karakter? Hoe is zijn familiale situatie? Pas als het volledige plaatje klopt, stel ik die jongen voor aan Kortrijk. Eén slecht karakter kan een heel team kapotmaken. Bovendien bestaat er weinig ruimte om fouten te maken. Het is geen geheim dat KV Kortrijk spaarzaam moet omspringen met het geld.”

En of Jarakovic zijn vak kent. Jongens als Santini, Mitrovic, Marusic, Tomasevic en Zukanovic leverden KV Kortrijk telkens een heel mooi transferbedrag op. “Ik breng die jongens enkel aan. De beslissing gebeurt door anderen”, zegt Jara die in Servië woont, maar ook nog steeds een woning bezit in Brussel. “Elke twee maanden kom ik enkele dagen naar België. Maar heel vaak zit ik in de auto. Je kunt gerust stellen dat ik in de wagen leef, da’s mijn bureau.”

Zoon Stefan, pas 20, bouwt voorzichtig aan zijn voetbalcarrière, bij Mladost Lucani. Dat team komt uit in de Superliga in Servië.  Qua voetballer, lijkt Stefan niet echt op zijn vader. “Ik was een rechtsvoetige aanvaller. Mijn zoon speelt als linksback. Hij lijkt misschien wel meer op mijn vrouw”, grapt Ivica. “Gelukkig heeft hij wel de Belgische mentaliteit geërfd van zijn pa. Allée, doe ze daar in Leuven de groeten en hopelijk tot binnenkort in Kortrijk. OH Leuven heeft zeker zijn plaats in eerste klasse. Dat vond ik ruim tien jaar geleden ook al, toen ik er voetbalde.”