Hoe zou het zijn met… De officiële website van Oud-Heverlee Leuven

Hoe zou het zijn met…

Nicolas Delporte 1
Nicolas Delporte zette als eerste ‘Waar is dat feestje?’ in na de gewonnen promotiefinale op het veld van KAS Eupen. Later zou die wedstrijd tegen de Panda’s hét hoogtepunt blijken uit zijn erg korte voetballoopbaan. Twee jaar na datum zette Nicolas immers een punt achter die carrière. De Luikenaar trok naar Australië en vond daar niet alleen een nieuwe passie, maar ook de liefde van zijn leven.

Wanneer we Nicolas bellen om herinneringen op te halen aan zijn drie seizoenen bij OHL, staat hij in Parijs gepakt en gezakt klaar. Het plan om zijn vriendin terug te zien in Australië, gaat helaas niet door. Er zijn immers nog geen vluchten richting down under. Dan maar terug naar België. In ons land stopte Nicolas met voetballen toen zijn contract bij OH Leuven afliep op 30 juni 2017. “Het eerste seizoen in Leuven beleefde ik als een droom”, begint de linksback zijn verhaal.

Nicolas Delporte

“Matthias Trenson en Kenny Thompson waren in het seizoen ‘14-‘15 mijn concurrenten op de linksachter. Twee heel goeie gasten. Zij steunden mij, gaven me goeie raad en hielpen me zo als jonge gast progressie maken. Op het einde van die campagne promoveerden we onder coach Jacky Mathijssen naar eerste klasse. Zonder twijfel het mooiste moment uit mijn voetbalcarrière.”

Nicolas Delporte

In het kampioenenjaar ‘14-‘15 klonk al snel na elke driepunter het overwinningslied ‘Waar is dat feestje?’ Een lied dat Delporte lanceerde. “We voetbalden op speeldag drie op Antwerp en in de slotfase pakten we daar de drie punten. De Antwerpfans zongen de hele match ‘Bailly is een homo’. Toen we na de wedstrijd in de kleedkamer aankwamen, zong ik dat ook. Dat zorgde voor heel wat hilariteit. In één adem zette ik ook ‘Waar is dat feestje?’ in. Nadien bleven we dat zingen na elke overwinning. Ik werd zo een beetje de mascotte van de ploeg.”

Nicolas Delporte

Het seizoen daarop speelde Delporte in de eerste vier wedstrijden in de Jupiler Pro League. Nadien sukkelde hij met de knie en verdween hij uit de ploeg. Toen begon eigenlijk al de zwanenzang van de linkspoot. OH Leuven zakte later dat seizoen, na amper één campagne op het hoogste niveau dus, opnieuw naar de Proximus League.

Nicolas Delporte

Na 22 speeldagen in 1B volgde Dennis van Wijk coach Emilio Ferrera op. Dennis gaf Nicolas wel het vertrouwen waar hij zo naar hunkerde en dat hij eerder niet kreeg van Ferrera. “Ik neem Ferrera niets kwalijk, hoor. De club ging sportief door een moeilijke periode en dan kun je niet verwachten dat een coach zich bezighoudt met een geblesseerde, jonge gast. Van Wijk nam me nog een paar keer op in de selectie, maar eigenlijk was het toen al over.”

Nicolas Delporte

Na die drie seizoenen bij OH Leuven kwam er zo een abrupt einde aan de voetbalcarrière van Delporte. “Club Luik toonde nog wel interesse, maar daar zagen ze me eerder als een polyvalente verdediger. Ondertussen had ik voor mezelf uitgemaakt dat ik enkel op de linksachter carrière zou kunnen maken. Met mijn vrij kleine postuur ben ik niet in de wieg gelegd om centraal achterin te voetballen. Ik heb dan maar beslist om te kappen met het voetbal, ook al was ik toen nog maar 23.”

Ik ben een betere ober dan voetballer. Nicolas Delporte

Drie maanden na het aflopen van zijn contract bij OHL, trok Nicolas naar Australië. “Ik was er al twee keer op vakantie geweest en dat beviel mij toen heel erg. Vooral van Sydney ben ik een grote fan. Down under ben ik beginnen werken in de horeca en zo ontstond een nieuwe passie. In het begin diende ik puur voor het geld op. Maar al snel ben ik heel erg gaan houden van het contact met de klanten. In Australië leerde ik mijn vriendin kennen. Ondertussen zijn we bijna anderhalf jaar samen. Ik hoop haar zo snel mogelijk terug te kunnen zien, want corona scheidt ons al een tijdje van elkaar.”

Down under diepte Delporte zijn voetbalstuds nog even uit de kast, maar uiteindelijk leidde dat niet tot een contract. “In Australië heb je een eerste klasse, daaronder per staat een tweede divisie. Ik heb het nog even geprobeerd bij zo’n team uit de tweede divisie. Mijn conditie bleek nog wel oké, maar ik miste uiteraard wat ritme en balgevoel. Ik ben een betere ober dan voetballer”, lacht Delporte.

Nicolas Delporte marathon Sydney

“Heel eerlijk, ik mis het voetbal niet. Wel het winnen, want ik ben een geboren winnaar. Ik loop nog veel. Zo liep ik bijvoorbeeld de Marathon van Sydney. Ik fiets ook heel erg graag. Straks ga ik naar huis en het enige wat ik heb gevraagd is mijn fiets in orde te laten zetten.”

Nicolas Delporte

Na twee jaar Australië trok Delporte met zijn vriendin naar Parijs. Ook daar werkte hij in de horeca. Hij diende er tot eind februari op in Restaurant César. In deze heel chique tent strijken de sterren als bij bosjes neer. “Op mijn eerste avond zag ik er David Luiz, die heel goed bevriend is met de baas van het restaurant. Luiz zat daar te eten met Aubameyang. Twee jongens die bij mijn favoriete ploeg Arsenal spelen. Ik werd letterlijk gek. Later ontmoette ik er ook Neymar, verschillende NBA-spelers en beroemdheden uit de showwereld.”

Nicolas Delporte 1

Op een avond zat met Logan Bailly een ex-doelman van OH Leuven in Restaurant César. “Logan had vooraf niets gezegd, om mij te verrassen. We hadden altijd al een goeie band en ook onze families konden het uitstekend met elkaar vinden. Verder onderhoud ik weinig of geen contact met de jongens uit mijn voetbalperiode. Ik ben er zelf de man niet naar om de eerste stap te zetten. Je kent me een beetje, ik ben eerder wat timide.”

In Restaurant César mocht Delporte zich ‘chef de rang’ noemen. Een duur woord voor ober, zo blijkt. “In Frankrijk, en zeker in Parijs, houden ze er nogal van om de dingen wat mooier te verwoorden dan ze eigenlijk zijn. Als chef de rang was ik verantwoordelijk voor een aantal tafels. Mijn taak bestond er in het de klanten zo aangenaam mogelijk te maken.”

“Ik stopte eind februari in dat restaurant. De late uren maakten het erg moeilijk om van het leven te genieten. Toen al was de beslissing gevallen om terug te gaan naar Australië. Ik wil daar een vaste verblijfsvergunning bekomen en er gelukkig worden met mijn vriendin.”

Nicolas Delporte

De 27-jarige ex-voetballer koestert nog één droom. Die ligt in de sportwereld, maar niet in het voetbal. “Als jonge gast droomde ik er eerder van om als eerste over de meet te komen in een rit in de Ronde van Frankrijk dan om de Champions League te winnen. Ik ben echt helemaal gek van wielrennen. Ik zou dan ook graag eens de Tour willen volgen vanuit de coulissen. Als mecanicien bijvoorbeeld.”

Nicolas Delporte